مبانی نظری و پیشینه پژوهشی تأثیر تمرین

با سحافایل در خدمت شما هستیم با «پیشینه پژوهشی و تحقیق و مبانی نظری تأثیر تمرین » که بطور کامل و جامع به این مبحث پرداخته و نیاز شما را به هرگونه جستجوی بیشتری برطرف خواهد نمود.

مقدمه

در اين فصل، در بخش مباني نظري، نوروآناتومي تعادل، ارزيابي تعادل و بازتمريني تعادل،سالمندي، تغييرات تعادل درسالمنديو ويژگي‌هاي آب و تمرين در آب توضيحاتي ارائه مي‌شود و در ادامه مطلب به مطالعاتي که در داخل و خارج از کشور مرتبط با موضوع تحقيق انجام شده است، اشاره خواهد شد.

1.2 ادبيات تحقيق

2.2 مفهوم کنترل تعادل

تعادل يکي از مهمترين مهارتهاي پايه جهت انجام تکاليف، اعمال و مهارتها مي‌باشد(روناكاليو,2005). گامبتا و گري (2000)بيان کردن تعادل تقريبا هر شکلي از فعاليت‌ها را شامل مي‌شود(بلكبرن,2000). تعادل توانايي فرد جهت حفظ موقعيت بدن و يا بطور تخصصي تر، حفظ مرکز جرم در محدوده فضايي مشخص. حفظ تعادل ممکن است ايستا و يا پويا(در حال حرکت) باشد. تعادل با يکپارچگي پيچيده بين سيستم‌هاي حسي و اسکلتي عضلاني حاصل مي‌شود(خالقي تازجي، مهدي,1376).کنترل تعادل از سه جنبه نوروفيزيولوژيکي[1]، بيومکانبکي[2]و عملکردي[3] مورد برسي قرار مي‌گيرد. تعريفي واحد و مشخص که مورد قبول همه باشدومعيار استانداردي که بتوان آنرا انداره‌گيري کرد براي تعادل وجود ندارد(پولوك و همكاران,2000). از اين رو بر اساس تعريف تعادل بر حسب نوع اطلاعات و پيش زمينه‌هاي علمي استفاده شده توسط محققين، متغير بوده و اندازه گيري ان بستگي به اين که چه اطلاعات و داده‌هايي مورد نيازاست، متفاوت مي‌باشد(پوناكاليو,2005 ). توازن[4]،پايداري پاسچر[5]، وکنترل پاسچر[6] به عنوان واژه‌هاي مترادف کنترل تعادل[7] استفاده شده‌اند(كارلسون و همكاران,2000).

از جنبه نوروفيزيولوژيکي، تعادل سطوح مختلف سازوکارهاي کنترل تعادل است، اما از نظر بيومکانيکي، تعادل تحت عنوان توانايي حفظ يا برگشت مرکز ثقل در محدوده پايداري[8] (توسط سظح اتکا يعني سطح کف پا که روي آن تکيه داده شده مشخص مي‌شود) بدون افتادن تعريف مي‌شود(ناشنر,1997). تعادل به نيروهاي اينرسي که بر بدن اعمال مي‌شوند و همچنين ويژگي اينرسي بخشهاي بدن مرتبط مي‌شود،به علاوه محدوده پايداري، محدوده اي است که بدن در آن مي‌تواند بدون تغير سطح اتکا وضعيت خود را حفظ کند(رونستاد,2004).

تعادل از جنبه نظريه نيز به دو صورت ايستا و پويا تعريف مي‌شود. تعادل ايستا بصورت توانايي حفظ مرکز ثقل در محدوده سطح اتکا وتعادل پويا، بصورت حرکت فعال مرکز فشار حين ايستادن، راه رفتن يا هر مهارت ديگر يا بصورت حفظ ثبات سطح اتکا حين اجراي يک تکليف مشخص، تعريف مي‌شود(پوناكاليو,2005).

از نظر عملکردي تعادل را به صورت ايستا، نيمه پويا وپويا دسته بندي مي‌کنند. در اينتقسيم بندي تعادل ايستا بصورت حفظ يک وضعيت با کمترين حرکت، تعادل نيمه پوياحفظ يک وضعيت در حالي که سطح اتکا جابجا شود و تعادل پويا به صورت حفظ ثباتسطح اتکا در حاليکه يک حرکت مشخص اجرا مي‌شود، تعريف مي‌شود (المستد,2004). باوجود يکسان بودن اندامهاي کنترل کننده وضعيت‌هايايستا،نيمه پويا و پويا، سازوکارهايراهبردي  کنترل تعادل در اين وضعيت‌ها متفاوت عمل مي‌کند (پوناكاليو,2005). براي مثال دروضعيت کاملاً ايستا،تعادل معمولاً توسط مچ پا و عضلات آن حفظ مي‌شود،امافعاليت مچپا در زمان راه رفتن به تنهايي جهت حفظ تعادل نمي‌باشد. اين امر دليل همبستگي پايينبين آزمونهاي تعادل ايستا،نيمه پويا و پويا مي‌باشد(المستد,2004). ازاين رو براي ارزيابي واندازگيري هرکدام، بايد از آزمونهاي منحصر به فرد استفاده کرد(پوناكاليو,2005).در آزمونهايتعادل ايستا،هدف حفظ ونگهداري مرکز فشار بدن در محدوده سطح اتکا با حداقل حرکتممکن حين ايستادن يا نشستن مي‌باشد.برخلاف آن، هدف آزمونهاي تعادل پويا، حرکتفعال مرکز فشار حين ايستادن، راه رفتن يا هر فعاليت و مهارت ورزشي ديگر مي‌باشد.آزمون‌ها به صورت عمالکردي (مشابه با فعاليت‌ها و مهارت‌هاي پايه ورزشي)يا غير عملکردي (بدون مشابهت با فعاليت‌هاي روزانه و مهارتهاي ورزشي ) مي‌باشندهدف از طراحي آزمون‌هاي عملکردي تعادل، شبيه سازي فعاليت‌ها و اعمال روزانه ومهارت‌هاي ورزشي مي‌باشد (پوناكاليو,2005). آزمون‌هاي عملکردي تعادل عموما آزمون‌هايپويا مي‌باشند که توانايي فرد را در حفظ تعادل زماني را که راه مي‌رود، تکليفي را باحداکثر سرعت اجرا مي‌کند يا عمل دست‌يابي[9] را با حداکثر فاصله ممکن انجام مي‌دهد،اندازه گيري مي‌کند (شيمادا و همكاران,2003).

فهرست منابع

– ابراهيمي، فاطمه.(1389),تاثير آموزش شنا بر تعادل ايستا و پوياي زنان جوان نابينا، کم بينا وبينا, پايان نامه کارشناسي ارشد دانشگاه آزاد تهران مرکزي.

– آراسته، حسين.، عليائي، غلامرضا.، عبدالوهاب، مهدي.، جليلي،محمود.، جلائي، شهره.(1388), بررسي تمرينات کاوتورن و کوکسي بر تعادل مردان سالمند مرکز نگهداري شهر مشهد، تهران. فصلنامه علمی –پژوهشی دانشگاه علوم پزشکي. دوره 3.  شماره 1 و 2.

– اشميت، ريچارد.، ليف، تيموني. يادگيري و کنترل حرکتي,(1387). ترجمه؛ حمايت طلب، رسول.، قاسمي، عبدالله. تهران. انتشارات علم و حرکت. جلد اول. صص300 – 250.

– اصغري، وحيد.(1390), تاثير يک دوره تمرين در آب و خشکي بر تعادل ايستا و پوياي پسران نوجوان ورزشکار, پايان نامه کارشناسي ارشد. دانشگاه تهران مرکزي.

– اکبريکامراني،احمدعلي.، آزادي، فرهاد.، فروغان، مهشيد.، سيادت
، سعيد.، کلدي، عليرضا.(1385). ويژگي‌هاي زمين خوردن در سالمندان مقيم آسايشگاه, فصلنامه علمي – پژوهشي سالمند. ارگان دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي. شماره 2:صص105–101.

– امير خاني، زهره.(1381), مقايسه دو روش تمريني قدرتي و پليومتريک بر بهبود رکورد شناي کرال سينه دختران دانشجوي شهرستان مشهد,.کارشناسي ارشد. دانشگاه تهران مرکزي. 10- 9.

– آي بريل، پاتريشيا.,(1387).آمادگي جسماني ويژه سالمندان, ترجمه؛ عطارزاده حسيني، رضا.، داوودي شريف آبادي، ابراهيم.، نگهبان، حميدرضا. چاپ اول. مشهد: انتشارات استان قدس رضوي.

– بيتس، آندرئا. (1388), تمرين در آب, ترجمه؛  فراهاني، مريم. تهران. انتشارات تيمور زاده.صص 34-27.

– بيتس، آندرئا.‌، هانسون، نورم. حرکت درماني در آب.( 1385), ترجمه؛ مهدوی زاد ، رضا.، بهارلويي، رويا. اصفهان. انتشارات جهاد دانشگاهي دانشگاه اصفهان.

– پاتريشيا آ، بريل.(1387), آمادگي جسماني ويژه سالمندان. ترجمه؛ عطارزاده،  سيدرضا.، داوودي شريف آبادف ابراهيم. مشهد. انتشارات به نشر. صص80 – 78.

-خالقي تازجي، مهدي.(1376), مقايسه پايداري پويا در ناهنجاري پاي چرخيده به داخل و خارج در حرکت پرش –  فرود, پايان نامه کارشناسي ارشد. دانشکده تربيت بدني دانشگاه تربيت معلم تهران..

– حجازي، صديقه.(1377) برسي علل زمين خوردگي در افراد سالمند, پايان نامه کارشناسي ارشد. دانشگاه توانبخشي و علوم بهزيستي شهيد بهشتي.

– حمايت طلب، رسول.، نيک روان، احمد.(1390), کنترل حرکتي,تهران. انتشارات علم و حرکت.

– رابرت، رابرگز.، اسکات، رابرتس.( 1386), اصول بنيادي فيزيولوزي ورزش.ترجمه؛ ابراهيم، خسرو.، کوزه چيان، مجيد,.تهران. انتشارات دانشگاه شهيد بهشتي تهران..

– رستمي، محمد.(1391).تاثيروماندگاري يک دوره تمرين ترکيبي (قدرتي، استقامتي و تعادلي) در آب بر تعادل ايستا و پوياي مردان سالمند, پايان نامه کارشناسي ارشد. دانشگاه آزاد تهران مرکزي.

– سيج، جورج.(1376). يادگيري و كنترل حركتي از ديدگاه روانشناسي عصب شناختي, ترجمه؛ مرتضوي، حسن. تهران. انتشارات سنبله.

شجاعي، معصومه.(1385). رشد حركتي, تهران. انتشارات دانشگاه امام حسين. چاپ دوم.صص 147 – 154.

– شمسي پور دهکردي، پروانه.، اصلانخاني، محمد علي.، شمس، امير.(1389).تاثير تمرينات بدني، ذهني و ترکيبي بر تعادل ايستا و پوياي سالمندان شهرکرد,مجله دانشگاه علوم پزشکي. دوره 12.

– شاملو، غلامعلي.(1364), پيري چيست؟ چرا پير مي‌شويم؟ تهران.  انتشارات امير كبير.

– شاموي کوک، آنه.، وولاکوت، مارژوري اچ. (1389),کنترل حرکتي.ترجمه طهماسبي بروجني، شهرزاد.، شهبازي، مهدي.، ايرانلو، زهرا, تهران. نشر ورزش,صص 22-15.

– صادقي، حيدر.، نوروزي، حميدرضا.، کريمي اصل، اکرم.، منتظر، محمد رضا. (1388), تاثير شش هفته برنامه تمريني عملکردي بر تعادل پويا و ايستاي مردان سالمند,فصلنامه علمی – پژوهشی سالمند. شماره 2: 101- 105.

– صادقي نژاد، پيمان.(1389), تاثير يک پروتکل تمريني منتخب در آب بر پايداري پوسچر، نوسان بدن و خطر زمين خوردن در مردان سالمند,. پايان نامه کارشناسي ارشد, دانشگاه تهران.

– صحبتيها، محمد.(1390).  مقايسه تاثير تمرين در آب و بيرون آب بر تعادل ايستا و پوياي مردان سالمند سالم, پايان نامه کارشناسي ارشد, دانشگاه شهيدبهشتي.

– عليرضايي، فاطمه. تاثير يک دوره تمريني ورزش در آب بر تعادل ايستا و پوياي زنان سالمند,(1386). پايان نامه کارشناسي ارشد. دانشکده تربيت بدني دانشگاه تربيت معلم تهران.

– فليپ رايس، ف.، رشد انسان,(1388). ترجمه؛ فروغان، مهشيد, تهران. انتشارات فردا و ارجمند , چاپ چهارم.

– كاكر، شريل. يادگيري و كنترل حركتي براي كاربران,(1389). ترجمه؛ عبدلي، بهروز.، اقدسي، محمد تقي.، محمدزاده، حسن. انتشارات دانشگاه شهيد بهشتي.صص300 – 250.

– كاتلين ام، هيوود.(1387), رشد و تكامل حركتي در طول عمر.ترجمه نمازي‌زاده، مهدي.، اصلانخاني، محمدعلي,,تهران. انتشارات سمت.

– کياني، پورداد.، فرهپور، نادر.(1386).  مقايسه وضعيت تعادل ديناميکي سه گروه سني جوان، ميانسال و سالمند,مجموعه مقالات ششمين همايش بين المللي تربيت بدني و علوم ورزشي. جزيره کيش.

-گالاهو، اوزمون.(1384). درك رشد حركتي در دوران مختلف زندگي, ترجمه؛ بهرام، عباس.، شفيع‌زاده، محسن. تهران. انتشارات بامداد كتاب.صص273 – 269.

– گائيني، عباسعلي.، رجبي، حميد.(1385).  آمادگي جسماني, تهران. سمت.

– ميشارا، براين ال .، رايدل، روبرت جي.(1371). روانشناسي پيري, ترجمه؛ حمزه، گنجي.، فرنگيس، حبيبي. تهران. انتشارات اطلاعات.

– هاشمي جواهري، علي اکبر.، محمد رحيمي، ناصر.(1388). تأثير هشت هفته تمرين در آب بر تعادل ايستا و پوياي مردان سالمند, چکيده مقالات هفتمین همايش بين المللي تربيت بدني و علوم ورزشي اسفند ماه.

-نقي زاده، نرگس.(1388), اثر سابقه ورزشي و فعاليت بدني بر تعادل سالمندان دانشگاه تهران، ،دانشکده تربيت بدني دانشگاه تهران،پايان نامه کارشناسي ارشد.

– نودهي مقدم، افسون.، احساني فر، فاطمه.(1385), برسي اختلالات جسمي حرکتي سالمندان مراجعه کننده به مراکز توانبخشي سازمان بهزيستي شهر تهران. فصلنامه علمي پژوهشي سالمند. دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي.صص409 – 402.

– نوروزپور، علیرضا.(1391). تاثير وماندگاري يک دوره تمرين ترکيبي (قدرتي، استقامتي و تعادلي) بر تعادل ايستا و پوياي مردان سالمند, پايان نامه کارشناسي ارشد. دانشگاه آزاد تهران مرکزي.

– يادگاري پور، علی.(1391). تاثير برنامه تمرين در آب و ترکيبي آب- خشکي بر تعادل و قدرت/استقامت اندام تحتاني مردان سالمند, پايان نامه، کارشناسي ارشد. دانشگاه تربيت معلم تهران.

– Ashley, MJ., Gryfe, CI., Amies, A.(1999). A longitudinal study of falls in an elderly population II. Some circumstances of falling. Age Agein. 6(4):211-20.

-Atsuko, Hanai. K EIZO, Yamamoto. Takako, Hatakeyama. Shieko, Hareyama. Noriteru, Morita. Koichi, Okita, Takeonomura,(2007).Short-term water exercise effects on the physical fitness of elderly subjects from cold sowyregion. Rev port cien desp 6(supl.2)361-365.

– Blackburn, T., Guskiewicz, K. M., Petschaur, M. A., Prentice, W. E.(2000). Balance and joint stability: the relative contribution and muscular strength. J Sport Rehabil. 9:315-328.

-Booth, C.E. (2004).Water Exercise and Its Effect on Balance and Gait to Reduce the Risk of Falling in Older Adults. Activities, Adaptation & Agine, 28(4), 45-47.

-Buchner, D. M., Cress, M. E., De Latweur, B. J., Esselman, P.C. (1997).The effect of strength and endurance training on gait, balance, fall risk, and health services use in community older adults: J Gerontol, 52A:218-224.

-Choy NL, Brauer S, Nitz J. Changes in postural stability in women agad 20to 80 years. J Gerontol A Biol Sci Med Sci. 58(6):525-30.

– Chu, K.S., Eng, J.J., Dawson, A.S., Harris, J.E. (2004). Water- based exercise for cardiovascular fitness in people with chronic stroke: A randomized controlled trial. Arch Phys Med Rehabil. 85:870- 874.

– Costill, D.L. (1971). Energy requirements during exercise in water. J Sports Med Phys Fitness. 11: 87-92.

-Cromwell, R.L., Meyers, P. M., Meyers, P.E., Newton, R.A. (2007). Tae Kwon Do: An effective exercise for improving balance ability in older adults. J Grontal, 62A (6): 641-646.

-De Bruin, E. Murer, K. (2007). Effect of additional functional exercises on balance in elderly people. Clin Rehabil, 21:112-121.

-Dong, Koog Noh., kea – Young, Lim. Hyung –Ik, Shin., Nam- Jong, Paik. (2008). The effect of aquatic therapy on postural balance and muscale strength in stroke survivors. Clinical Rehabil. 22: 966- 976.

-Douris, p., Southard, V., Varga , C., Schauss, W., Gennaro, C., & Reiss, A. (2003). The effect of land and aquatic exercise on balance seores in adults. Journal of Geria phys The)J Geri Physi Ther), 26, 3-6.

-Duncan PW,Studenski S,Chandler J, PrescottB(2004). Functional reach: Predictive validity in a sample of elderly male veterans. J Gerontol. 47(3).

-Du pasquier RA, Blanc Y, Sinn Reich M, Landis T, Burk hard P, Vingerhoets FJ.(2003) . The effect of again on postural stability: a cross sectional and longitudinal study. Neurophysiol Clin. Nov; 33(5): 213-8.

-Earl, J.E., Heart, J. (2001). Lower-extremity muscle activation during the star excursion balance tests. J Sport Rehabil. 10:93-104.

– Era, P., Heikkinen, E. (1985). Postural sway during standing and unexpected disturbanc

of balance in random samples of men of different ages. J Gerontol, 40:287-295.

–  Fernanda, Daniel. Rodrigo Vale. Tania, Giani. Silvia, Bacellar. Dantas. (2010). Effects of a physical Activity Program on Static Balance and Functional Autonomy in Elderly Women. Macedonian journal of Medi Sci. 3 (1 ): 21-26.

-Gribble, P. (2003). The star excursion balance test as a measurement tool. Athl Ther Today. 8(2), 46-47.

– Gregg, E., Pereira, M., Casperson, C. (2000). Physical activity falls and fractures among older adults. J Am Geriartr Soc. 48; 883-893.

-Gribble, P., Hurtle, J. (2003). Considerations for the normalizing measures of the star excursion balance test. Measure pays Educ Exer Sci. 7, 89-100.

-Health Canada/Veterans Affairs Canada. Falls Prevention Initiative: Summaries of Funded Projects, (2000- 2004). Ottawa, Ontario, Canada; Minister of Public Works and Government.

– Hughes MA, Duncan PW, Rose DK, Chandler JM, Studenski SA.(2006). The relationship of postural sway to sensorimotor function, functionl performance, and disability in the elderly. Arch Phys Med Rehabil. (6):567-72.

-Hurley, R., Turner, C. (1991). Neurology and aquatic therapy. Clin Manage. 11:26-29.

-Hurley M, Rees J, New ham DJ.(1992). Quadriceps Function, proprioceptive acuity and functional performance in healthy young, middle- aged and elderly subjects. Age Ageing. 27(1):55-62.

– Jayne, Stedman. Nora, Donaldson. Lalit, Kalra. (2003). A randomized controlled trial of and enhanced balance training program to improve mobility and reduce falls in elderly patients. Journal of the American Geriatrics Society, Volume51, Issue6, pages 847-852.

-Jeffry,  Schlicht. David N, Camaione &Steven V, Owen. (2001). Effect of Intense Strength Training on Standing Balance, Walking Speed, and Sit-to-stand performance in Older Adults.. Journal of Geron Vol. 56A, No. 5, M281-M286.

-Jonsson E, Hirscahfeld H.(2003). Effect of aquatic  exercise  in  parkinsons   older  people on Bergs scale. J Gerontol A Bio Sic. 19(7):586-93.

-Jones, C. L., & Rose, D.K (2005). Physical activity instruction of older adults: Human Kinetics.

-Kavanagh, T., Shephard, RJ. (1977). The effect of continued training on the aging process. Ann N Y Acad Sci. 301: 656 -70.

– Karlsson, A., Frykberg, G. (2000). Correlations between force plat measures for assessment of balance. Clinl Biomech. 15, 365-369.

-Katsura Y, Yoshikawa T, Ueda SY, Usui T, Sotobayashi D, Nakao H, Sakamoto H, Okumoto T, Fujimoto S. (2010). Effects of aquatic exercise training using water-resistance equipment in elderly. Eur J Appl Physiol. 108(5):957-64.

-Kaye, J.A., Oken, B.S., Howieson, D.B., et al. (1984). Neurologic evaluation of the optimally healthy oldest old. Arch neurol. 51:1205-1211.

– Khasnis, A., & Gokula, R. M. (2003). Romberg’s test. Journal of Postgraduate Medicine, 49,(2), 169.

-Kimberly, M.S. (2005). The Effects of a Five – week Core Stabilization-Training Program on Dynamic Balance in Tennis Athletes. A MS thesis submitted to the school of physical Education at west Virginia University in partial fulfillment of the requirement for degree of Master of Sci in Athl Train.

– Leslie A and et al,(2008). The dynamics of multi-sensory Re-weighting in Healthy and fall prone older Adults. Age Ageing.

-Lord, S.R., Castell, s. (1994). Physical activity program for older persons: effect of balance, strength, neuromuscular control, and reactin time. Arch Phys Med Rehabil, 75(6): 648-652.

– Lord S, Mitchell D, Willians P.(1993) . Effect of water exercise on balance and related factors in older people. Aust physio.;39(3):217-22.

– Lord SR, Menz HB, Sherrington C(1998). Home environment risk factors for falls in older people and the efficacy  of home modifications. Age Ageing. 35 suppl 2,1155-1159.

– Loram ID,Maganaris CN, Lakie N. (2006).Human postural sway results from frequent, ballistic bias impulses by soleus and gastrocnemius. J Physiiol. 564(ptl):295-311

– Lord SR, sambrook PN, Gilbert C. Kelly PJ, Nguyan T, Webster IW, Eisman JA(1993). Postural stability, falls and fractures in the elderly: result from the dubbo Osteoporosis Epidemiology study. Med J Aust 160(11):684-5, 688-91.

-Lund, H., weile, U., Bartles, E.M., et al.(2008). A randomized controlled tiral of aquatic landbased exercise in patients With Knee osteoarthritis. J Rehabil med, 40(2): 137-44.

-Mak, M.k, Ng, P.L (2003). Mediolateral sway in singl-leg stance is the best discriminator of balance performance for Tai-chi practitoners. Arch Phys Med Rehabil, 84:683-6.

-Manini, T. Marko, m. vavarnam, t. Cook, S. Fernhall, B. Burke, J. Ploutz-Snyder, L. (2007). Efficacy of resistance and task-specefic exercise in older adults who modify tasks of everyday life. J Gerontol, 62A(6): 606-623.

-Mau – Roung, L., Hei – Fen, H.,  Yi-Wei, W., Shu-Hui, Ch.,  Wolf, S. (2006). Community – Based Tai Chi and on injurious falls, balance, gait and fear of falling in older people. Phy the, 85(9): 1189-1201

– Mckenzie D, Bun E, Mckiernan s, Cao Z, Aiken JM; Jonthan Wanagat.(2010). Mitochondrial DAN deletion mutation: a causal role in sarcopenia. Eur J Biochem. 269(8):5.

– Mcllroy WE, Maki BE.(2007). Age-related changes in compensatory stepping in response to unpredictable perturbations. J Gerontol A Biol sci Med sci. 51(6):M289-96.

– McDonagh MJ, White MJ, Davise CT, (2006). Different effects of ageing on the Mechanical properties of human arm and leg muscles. Gerontology.30(1):49-54.

– Meldrum D & Finn AM.(2005). An investigation of balance function in elderly subjects who have not fallen. Physiotherapy. 79, 839-43.

-Mau- Rung, L., Hei-Fen, H., Yi-Wei, W., Shu-Hui, Ch., Wolf, S. (2006).Community- Based Tai Chi and its effect on injurios falls, balance, gait and fear of falling in older people. Phy The, 85(9): 1189-1201.

– Nashner, L.M. (1993). Practical biomechanics and physiology of balance. In: Jacobson G, Newman C, Kartush J., editors. Handbook of Balance Function and Testing. Mosby Year Book; St Louis, MO.  261–279.

-Nashner, L.M.(1997). Physiology of balance, with special reference to the healthy elderly. In Gait disorders of aging: falls and therapeutic strategies. Eds: Masdeu, J.C., Sudarsky, L. and Wolf son, L. Philadelphia: Lippincott-Raven. 37-53.

-Nitz, J.C. Choy, N. L. (2004). The efficacy of a specific balance– strategy traning program for preventing falls among older: a pilot randomized controlled trial. J Age and Aging. 33:52-58.

-Olmsted, L., Hurtle, J. (2004). Influence of foot type and orthotics on Static and dynamic postural control. J sport Rehabil. 13: 54-66.

-Olmstead LC, Garcia CR, Hurtle J, Shultz SJ. (2002). Efficacy of the star excursion balance tests in detecting reach deficits in subjects with chronic ankle instability. J Athl Train. 37:501 – 506.

– Paula K, Yim-chips, Laura AT.(2000). Definny and measuring balance in adults. Biol Res Nurs, 1: 321-331.

-Pollock, A.S., Durward, B.R., Rowe, P.H. and Paul, J.P. (2000). What is balance? Clin Rehabil. 14, 404 – 406.

– Punakallio, A. (2005). Balance abilities of workers in physically demanding jobs: with special reference to firefighters of different ages. J Sport Sci &Med. 4, 7, 8 – 14.

-Resend, S. M., & Rassi, C. M. (2008). Effects of hydrotherapy in balance and prevention of falls among elderly women. Revista Brasileira de Fisioterapia, 12, 57-63.

-Robert, W., Aron, J., Mark, L. ( 2003). The effect of plyometric training on distance running performance, J, Eur Apl physio, 89:1-7.

-Ronnestad, B.R. (2004). Comparing the performance enhancing effect of squat on a vibration platform with conventional squat in recreationally of resistance trained men. J Strength cond  Res. 18, 839-845.

-Resende SM.(2006). Effects of hydro therapy  in balance and prevention  of falls among elderly woman. Jun.

-Ronita, L.C. Meyers, P.E. Meyers, Newton, R.A. Tae Kwon Do;(2007). An effective exercise for improving balance and walking ability in older adults: J Gereontol, 62A:641-646.

-Rosendahl, E. (2006). Fall prediction and high-intensity functional exercise programme to improve physical functions and to prevent falls among older people living in residential care facilities. Clin Rehabil, 21:130-141.

– Roth, A.E., Miller, M.G., Ricard, M.,Ritenour D., Chapman, B.L. (2006). Response to resistance exercise performed in water versus on land. Rev port Cien Desp 6(supl.2)361-365.

– Ruoti, R., Morrise, D., Cole, A. (1997). Aquatic Rehabilitation. Philadelphia. Pa: Lipincutt. P 118.

-Shimada, H., Obuchi, S. Kamide, N., Shaba, Y., Okamoto, M., Kakurai, S. (2003). Relationship with dynamic balance  function  during standing and walking. Am  J Phys Med & Rehabil / Association of Academic Physiatrists. 82, 511-516.

– sinaki M,Brey RH, Hughes CA, Larson DR, Kaufma, KR(2004). Balance disorder and increased risk of falls in osteoporosis and kyphosis: significance of kyphosis posture and muscle strength. Osteoporosis Int. 16(8): 1004 – 10.

-Shumway-Cook A. Horak FB;(2001). Motor control, Theory and practical application. USA: lippincolt Williams & Wilkins;  163-193.

-Shumway-Cook, A., Gruber, W., Baldwin, M., Liao, S.( 1997). The effect of multidimensional exercises on balance, mobility, and fall risk in community – dwelling older adults.Phys Ther. 7746-57.

– Smith, EL. (1982). Exercise for prevention of osteporosis: a review. Phy sports Med. 10(3). 1024-9.

-Studenski, S., Duncan, p.w., Chandler, J.(1999). Postural responses and effectors factors in person with unexplained falls: result and methodological issuws. J Am Kreiart Sco. 33: 229-234.

– Simmons, V., & Hansen, P. D. (1996). Effectiveness of water exercise on postural mobility in the well elderly: an experimental study on balance enhancement.Journal of Gerontology Series A: Bioloand Med Sci, 51(50, 233-238.

– Spiriduso,W.( 1995). Physical dimention of aging. Champaign, Illinoise; Human Kinetics.

-Suomi, R., & Koceja, D. M. (2000). Postoral sway characteristics in women with lower extremity arthritis befor and after an aquatic exercise intervention. Arch of Phys med and rehabil, 81(6),780-785.

– Topp, R., Mikesky, A,. Nancey, e., holt, W. (1996). Effect of ersistance training on strength, postural control. And gait velocity among older adults, Clin Nurs Res, 5:407-427.

– Thompson, C.J., Cobb, K.M., Blackwell, J. (2007). Functional training improves club head speed and Functional fitness in older golfers. J Streng & Conditioning Res, 21(1): 131-137.

–  Taketakahara. (2007).The effects of aqua exercise on balance function in middle-aged woman . 56.857.364.

– Tsang, William. W. N. Hui-Chan. Christian, W. Y. (2004). Effect of 4- and 8-wk Intensive Tai Chi Training on Balance Control in the Elderly. Medicine & Science in Sports & Exercise; Volume 36 – Issue 4 – pp 684-657. Appli scieBiodyna.

– Wernick, R.M., Krebs, D.E., Giorgetti, M.M. (1999). Functional Reach; Does it realy measure balance? Arch Phys Med Rehabil. 80; 262-269.

-William, J Hoyer., Paul  A, Poodin. (2008). Adult development and Aging. Duskin pub. Pp, 20-65.